การเข้ามาใช้ชีวิตและดิ้นรนอยู่ในเมืองหลวง (เรียนและงาน) ที่หลายคนเข้าด้วยความตั้งใจหรือ จำใจเข้ามาก็ตาม มันหลายต่อหลายปีเข้าทำให้ผมนึกถึงความเป็นบ้านนอกที่ที่ผมเกิด และนั่งพิจารณาต่อไปอีกว่าทำไมเราต้องอยู่มาที่นี่ ที่ที่ไม่ใช่บ้านเกิด
ไม่มีพ่อแม่มาคอยห่วงใยเราเหมือนเดิม ซึ่งถึงแม้ยุคนี้จะเป็นยุคแห่งเทคโนโลยี การสื่อสารอะไรก็สะดวกไม่ต้องมานั่งเขียนจดหมายถึงพ่อแม่เหมือนสมัยก่อนเพียงแค่กดหมายเลขแล้วก็เอียงหูสนทนาก็ได้แล้ว แต่มันไม่ใช่ มันไม่มีกลิ่นอายแห่งความเป็นชนบทความเป็นบ้านนอก
ซึ่งอีกอย่างที่สำคัญก็คือไม่มีการสร้างงานในชนบท สินค้าส่วนใหญ่เป็นสินค้าการเกษตรและไม่มีตลาด ไม่มีสื่อที่จะเป็นศูนย์กลางที่จะคอยรองรับผลผลิตที่เกิดจากคนในท้องถิ่นกับตลาดสากล ทำให้คนในชนบทต้องอพยพตัวเองเข้ามาต่อสู้ชวิต เข้ามาหางานในเมืองหลวง ด้วยแนวคิดของรัฐบาลก็คือ หนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ จึงเป็นจุดเริ่มต้นของ
บ้านกุดโง้งดอทคอมขึ้นมาซึ่งเป็นชื่อหมู่บ้านของผมเอง ซึ่งจะคอยเป็นสื่อกลาง เป็นจุดรวมของคนในหมู่บ้านที่มาใช้ชีวิตในเมืองหลวงเพื่อสือสารแลกเปลี่ยนความคิดกัน และที่สำคัญมันจะเป็นตลาดที่คอยรองรับผลิตภัณฑ์และสินค้าพื้นบ้านทุกชนิด ตั้งแต่พืชผักการเกษตรไปจนอุตสาหกรรมต่างๆที่เกิดจากฝีมือของคนในท้องถิ่นให้คนทั่วโลกได้รู้จัก ซึ่งใครต้องการจะโปรโมทผลิตภัณฑ์ของตัวเองได้ฟรี!! ก็แจ้งมาที่
เว็บมาสเตอร์ครับ (อ่านหลายระเอียด) หรือจะลงประกาศซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้ากันทางเว็บบอร์ด"ก็ได้ครับ
เว็บไซค์บ้านกุดโง้งนี้ ยังได้นำเสนอประวัติความเป็นมารวมถึงวิถีชีวิตความเป็นอยู่ตลอดจนผลิตภัณฑ์และสินค้าทุกอย่างที่ผลิตโดยคนในหมู่บ้านให้คนทั่วโลกได้รู้จักครับ สนใจเยียมชมติดต่อซื้อขายได้ที่นี่ครับ (คลิ๊ก) หรือที่เมนู สินค้า OTOP
ทีมงานเว็บมาสเตอร์หวังว่า เว็บไซค์นี้คงเป็นประโยชน์ต่อสังคมได้บ้างแม้จะเป็นเพียงส่วนน้อยก็ตาม...